Het arme dier...
De steeds weer terugkerende plaag Michel Hoff, de zelfverklaarde “kinderliefhebber” is gevonden. Al een paar keer heb ik naast hem gezeten terwijl hij zijn blog zat bij te werken. Een aantal keren heb ik hem gevolgd en heb zo makkelijk gevonden waar hij woont. In een park heb ik hem gefotografeerd terwijl hij in de bosjes met een zwerfhond bezig was. Om het een beetje netjes te houden hier zal ik niet tot in detail beschrijven wat hij deed. Maar op de foto’s is duidelijk te zien dat de arme hond geen kant op kon. Met zijn achterpoten vastgebonden zat Hoff achter de herdershond met zijn broek op zijn knieen stotende bewegingen te maken. Het arme dier piepte van angst. Toen ik erop af liep maakte de laffe Hoff dat hij wegkwam. Zijn broek nog half op zijn knieen, de bruine streep in zijn broek duidelijk zichtbaar. Ik heb eerst de hond bevrijd en kon dus niet achter Hoff aangaan. Het arme dier heb ik naar het asiel gebracht en daar wat foto’s achtergelaten van de gebeurtenis zodat ze de hond een beetje bij konden laten komen. Een paar dagen later zag ik Hoff bij een schoolplein rondscharrelen. Hij maakte vuilniszakken open. Waarschijnlijk om wat te eten te vinden maar steeds zag ik hem stiekum naar de spelende kinderen kijken. Toen ik weer op hem afliep herkende hij me waarschijnlijk want opnieuw rende hij zo snel als zijn gammele benen hem konden dragen er vandoor. En reken maar dat zo’n angsthaas kan rennen! Een geur van afval en verrotte groente liet hij achter. Dat heb je als je teveel met vuil omgaat. Je bent wat je eet tenslotte. In ieder geval, ik heb hem. Betrapt op heterdaad. De foto’s zal ik doorspelen aan de bevoegde instanties. Die zullen wel afrekenen met hem. Raar, dat zo’n klein mager stinkend mannetje zo’n enorm grote bek opzet maar uiteindelijk, als je hem aanspreekt, er als een laffe haas vandoor gaat. Stoere woorden op zijn blogje, uitdagen, stalken maar uiteindelijk wegkruipen in de stinkende kelder van een kraakpand. Typerend voor Hoff. Ik blijf hem volgen en zal hem een keer aanspreken. Ik blijf volgen, volgen jullie mij?
7 Reacties
Plaats een reactie
Wat is er mis met een hond? Daar kun je tenminste rustig mee door de bosjes lopen. Als je met een kind loopt schiet meestal ineens die Peter R. de Vries tussen de bomen vandaan met zijn cameraploeg. Nee, Michel heeft Geleyck (altijd). Een hond is niks mis mee. Ikzelf heb een reuzen cavia (caviatus gigatuae) en daar heb ik veel plezier van.
Ik ben weggelopen omdat ik bang was dat iemand mijn vuile onderboek zou zien. Nu weet iedereen dat ik mijn kont nooit afveeg en dat ik mijn hond liefheb door die foto van jou. En in dat dierenasiel mag ik ook niet meer komen.
De nam is Michel HOFF, en ik val niet op herdershonden, maar op poedeltjes!
“Ik blijf volgen, volgen jullie mij?”
@ Marthijn, heb die caviatus gigatuae niet gezien toen k bij je op bezoek was, heb je die een korte tijd?
Ik denk dat je in de afdeling van het Kennemergasthuis waar je zit zelfs geen hond tegenkomt die iets met je wil. De ratten in de kelder zullen blij met zo’n stinkende soortgenoot zijn waarschijnlijk. Alhoewel een zichzelf respecterende rat zijn neus waarschijnlijk zelfs voor jou zal ophalen.
@ Jonker: Je kent je eigen vriendin niet….
“Oh, ja, Michel! Jàààh!”
Hahahaha en je hebt er een fan bij Razor!